Michiel van Bakel Aangespoord vanuit de door het GAF verstrekte opdracht om nieuw werk te maken dat een uitspraak doet over "bewegend beeld in de openbare ruimte", ben ik enkele middagen rond gaan rijden en wandelen in het centrum van Rotterdam. Ik ben tijdens deze tochtjes tot het volgende voorstel gekomen via een proces van vrije associatie van fictieve en reëele beelden. Het meest krachtige en enigzins paradoxale beeld dat daaruit voortkwam was de dynamiek van een ruiter te paard op een leeg en uitgestrekt plein in de autostad bij uitstek die Rotterdam is. Het is een beeld dat refereert aan de alledaagse werkelijkheid, maar er op een vervreemdende manier buitenstaat. De ruiter is een agent, wat op subtiele wijze blijkt uit hoofddeksel en kledij. De vervreemding wordt enorm versterkt door de gebruikte "time-slicing" techniek, die politieman en paard transformeert tot een ruiterstandbeeld, dat zich in een virtuele, stilstaande tijd bevind. Het opgeroepen, verstilde beeld heeft daardoor iets klassieks; een knipoog naar een vereeuwigde ode aan de macht, die, in deze vorm, niet meer van deze tijd is. Deze video vertelt geen traditioneel verhaal in de lineaire tijd. Ik wil een poëtisch beeld tonen, dat vragen oproept over tijd en beweging in de stad.

Foto: Ann Pettersson